Biogram

Przed wojną mieszkała w Krakowie z rodzicami Chaną i Aleksandrem oraz bratem Jerzym. Relację kobiety otwiera opis ucieczki Gizeli z krakowskiego getta, po tym jak jej matka otrzymała od Niemca pracującego w getcie informację o nieuchronnej obławie. Kilkuletnia wówczas dziewczynka wraz z bratem znalazła schronienie w domu znajomych ojca przy ul. Jakuba 3, wkrótce zmuszeni byli jednak opuścić lokal i większość czasu spędzali, błąkając się po ulicach po tzw. „aryjskiej stronie” Krakowa. Tęsknota za rodziną sprawiła, że rodzeństwo podjęło trudną decyzję o powrocie do getta, gdzie zastają jedynie swojego ojca i wujka. Matka dzieci wraz z ich ciotką zostali wywiezieni prawdopodobnie do Majdanka, a babcia oraz kuzyn zostali zamordowani. Jasnym stało się, że sytuacja stawała się coraz bardziej niebezpieczna. Aleksander Fromer rozpoczął staranie o ponowne wyprowadzenie swoich dzieci z getta. Tym razem droga ucieczki prowadziła kanałami. Gizela i Jerzy opuścili zamkniętą dzielnicę Krakowa raptem dzień przed jej ostateczną likwidacją. Podobnie jak podczas pierwszej ucieczki, dzieci błąkały się całymi dniami po ulicach Krakowa. Wkrótce dziewczynka doświadczyła kolejnej straty – na skutek donosu jej brat został zamordowany przez gestapo, a Gizela postanowiła opuścić miasto i dołączyła do grupy dzieci repatriowanych do podwarszawskiej wsi. Tam doczekała wyzwolenia, a 1945 r. skierowano ją do Domu Dziecka w Otwocku. Cała jej rodzina zginęła w Zagładzie. Dwanaście lat po zakończeniu wojny, Gizela Fromer wyjechała do Izraela.