Artykuł zwraca uwagę na znaczenie i rolę administracji żydowskiej (m.in. członków Judenratu), funkcjonariuszy policji żydowskiej (a następnie funkcyjnych w niemieckim obozie Płaszów), konfidentów Gestapo w strukturach władzy wewnątrz getta krakowskiego i poza jego terytorium. Byli oni bowiem znaczącym elementem „żydowskiej” przestrzeni życiowej i „nową elitą” mającą odpowiednie koneksje w polskim i żydowskim środowisku, a w szczególności możliwości kontaktu z prominentnymi i wpływowymi funkcjonariuszami niemieckimi. Wewnętrzna dynamika, przystosowanie się do nowych realiów czasów Zagłady spowodowały, że ich działalność oceniano zwykle z perspektywy osób współpracujących z okupantem, co wynikało nie tylko z ich postaw, ale także specyfiki działalności Judenratu i policji żydowskiej.
This website uses cookies so that we can provide you with the best user experience possible. Cookie information is stored in your browser and performs functions such as recognising you when you return to our website and helping our team to understand which sections of the website you find most interesting and useful.